Książka dla Ciebie,  Noc która się nie kończy

Nie tylko II wojna światowa. Piekło obozów koncentracyjnych

Wiesz, że obozy istnieją do dziś?

Noc, która się nie kończy. Historia obozów koncentracyjnych to praca monograficzna Andrei Pitzer, która w jednej książce, która powstawała przez kilka lat, spisała dzieje, genezę i sposoby działania obozów koncentracyjnych od ich powstania aż do czasów współczesnych. Na początku rozdziela je na dwie kategorie: koncentracyjne (uznawane głównie jako nazistowskie) oraz pracy, które, jak wskazuje na źródła powstały po raz pierwszy na Kubie już na początku XIX wieku. W ślady obozu poszły Stany Zjednoczone, które utworzyły podobny na Filipinach, w którym pozwalano ludziom umierać z głodu i wycieńczenia, zrzucając całą winę na choroby, które rozprzestrzeniały się błyskawicznie.

Przerażające jest to, że historia obozów koncentracyjnych nie ma swojego początku i końca w mrocznych i upadłych etycznie czasach II wojny światowej. Ostatni Gułag zakończył swoją działalność w połowie lat 90. XX wieku (!), a koreańskie lub chińskie obozy pracy istnieją po dziś dzień. Okazuje się, że nawet Anglia posiadała swoje, tylko sprytnie ukrywała je poza granicami swojego kraju. Ich istnienie dalej jest na świecie faktem, a co wstrząsające, pojawiają się w wielu miejscach z zatrważającą częstotliwością. Najmniejsza nasza wiedza dotyczy terytorium Afryki, ale to wcale nie znaczy, że nie pojawiają się tam ośrodki pracy przymusowej. Autorka publikacji nie zastanawia się nad zasadnością ich tworzenia, chociaż nie unika negatywnej oceny, ale bardziej zastanawia się dlaczego i jak można było tego rodzaju okrucieństwa trzymać z dala od ogólnej wiedzy mieszkańców konkretnych państw. Czy to możliwe, że nie wykryły tego żadne radary polityczne? Czy mieszkańcy pobliskich miejscowości nie mieli pojęcia, co wyprawia się za murami czy płotami nieopodal?

Skala materiału badawczego

Autorka podjęła tytaniczny trud skupiając się na zagadnieniu więzienia ludności w rożnych krajach, na różnych kontynentach. Przede wszystkim alarmuje, że te procedery nie są zachowaniami z zamierzchłej przeszłości, niektóre z nich przestały funkcjonować niedawno, niektóre z nich istnieją do dziś. Przerażającym jest, że tak jak wiele lat temu, tak i współcześnie prawie nikt na to nie reaguje, a w mediach bagatelizuje się skalę zjawiska. Publikacja domyka wątki z pomocą opowieści tych, którzy spisali swoje wspomnienia, przeżyli obozy zagłady lub opowiedzieli jej o swoich wspomnieniach. Co ważne, autorka dopytuje o zachowania i przystosowanie do życia w społeczeństwie po opuszczeniu takiego obozu, w większości trzeba radzić sobie samemu, a kilka lat temu nie mówiło się nawet o pomocy psychologicznej dla poszkodowanych.

Książka zawiera niezwykle bogaty materiał ilustracyjny, ikonograficzny i fotograficzny, jest również dokładnym opracowaniem naukowym, w którym cytowane są wypowiedzi badaczy z różnych dziedzin i równych krajów. To nie jest publikacja, która rozdmuchuje lub hiperbolizuje problem. Wymaga szacunku do ofiar i wskazuje drogę do rozwiązania problemu. Taką, o której w każdym kraju powinno się o tym usłyszeć.

Book obraz autorstwa freepik - www.freepik.com